Eisden Dorp S, Atletico PSG en Trefpunt Maasmechelen promoveerden vorig seizoen naar 2e provinciale, 3 goede ploegen minder om rekening mee te houden in het jubileumseizoen van YTMT. De reeksindeling leverde vele nieuwe, onbekende tegenstanders op.
YTMT opende het seizoen in de bekercompetitie tegen De Okkernoten uit Kuringen en het was duidelijk dat de wolven nog niet uit hun zomerslaap waren ontwaakt. Tegen een matige tegenstander moest Dries zich tot penaltyheld kronen om een ronde verder te bekeren. De week erop was YTMT wel bij de pinken toen er in een spektakelrijke wedstrijd met nipte 3-2 cijfers gewonnen werd van FL Zutendaal S.
De resultaten van de eerste weken waren dermate positief dat YTMT even meedraaide aan de kop van de rangschikking. Een mooie 3-6 overwinning tegen de Nidi's Tongeren was daar het bewijs van. Maar toen keerden het geluk en de prestaties van de wolven. Het duurde maar liefst 11 wedstrijden voordat YTMT nog eens kon winnen. De afwezigheid van een aantal sterkhouders was hier niet vreemd aan, maar het algemene vormpeil was op zijn minst bedroevend te noemen. Voor het eerst in de geschiedenis van de club stond YTMT troosteloos laatste in de rangschikking.
De wolven moesten zich dringend herpakken en goede prestaties tegen de beter gerangschikte teams uit de reeks zorgden voor dat sprankeltje hoop, de redding was nog steeds mogelijk. Zo brak de laatste competitiewedstrijd aan, tegen FL Zutendaal S, waarin de opdracht voor de wolven duidelijk was: 3 punten verzekerden een verlengd verblijf in 3e. De wedstrijd was spannend, maar in de hoogste nood stond de roedel als één wolf op. Zutendaal werd in eigen huis met 2-5 cijfers verslagen. Dat YTMT uiteindelijk nog 10e eindigde toont aan dat alle ploegen tijdens dit seizoen aan elkaar gewaagd waren en dat alles dicht bij elkaar lag.
Het seizoen eindigde met gemengde gevoelens. De wolven waren blij dat ze drie spelers (opnieuw) in de armen mochten sluiten: Timothy Vranken kwam vlammen alsof hij nooit was weggeweest. Naty Jimmison Costa, de diamant uit Salinas, en Wouter Coppens, de blanke zwarte uit de brousse van Congo voegden Braziliaanse flair en Afrikaans karakter toe aan de club. Daartegenover stond het vertrek van de twee beste spelers uit de geschiedenis van YTMT. Dries en Ruud konden de kans om hoger te spelen niet langer weigeren en besloten, met pijn in het hart en toch ook met veel goesting, om de rangen van Eisden Dorp te versterken.
